Η κυβέρνηση της Ν.Δ παραβίασε κάθε ίχνους πολιτικής ηθικής και κάθε κανόνα δεοντολογίας, στην προσπάθεια της να συγκαλύψει την ενοχή της στο σκάνδαλο της λεηλασίας των αποθεματικών των ταμείων.

       Τόσο ο Πρωθυπουργός όσο και οι υπουργοί της κυβέρνησης προσποιούνται ότι δεν συνέβη τίποτα και τέλος πάντων αποφάσισαν ότι φταίνε κάποιοι ανείδεοι διοικητές ταμείων, που θα τιμωρηθούν, με το να τους αλλάξουν.

Προσποιούνται ότι, δεν γνωρίζουν ότι δόθηκε εντολή κεντρικά, ώστε 24 ταμεία να αγοράσουν δομημένα ομόλογα υψηλού ρίσκου. Δηλαδή πολύπλοκα ομόλογα, για τα οποία οι διοικητές των ταμείων, δεν είχαν ιδέα περί τίνος επρόκειτο.

       Οι ίδιοι υπουργοί κ.κ Αλογοσκούφης και Δούκας, που πριν από μερικές μέρες δήλωναν ότι εάν το γνώριζαν δεν θα επέτρεπαν στα ταμεία να αγοράσουν αυτά τα επικίνδυνα ομόλογα, άλλαξαν γραμμή πλεύσης, όταν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός αποφάσισε να κουκουλώσει το σκάνδαλο και προσπαθούν τώρα να μας πείσουν ότι, τίποτα δεν έγινε και ότι για όλα φταίει το ΠΑΣΟΚ.

        Και γιατι το κάνουν αυτό; Γιατί έτσι θεωρούν ότι θα γλυτώσουν με τις μικρότερες απώλειες, όμως οι αποκαλύψεις καθημερινά παίρνουν μορφή χιονοστιβάδος, όταν σημερινοί δικοί τους διοικητές (κ. Καραογλου) κατηγορούν τους προηγούμενους γαλάζιους διοικητές, ότι ζημίωσαν τα ταμεία τους με 20% περίπου, με την αγορά δομημένων ομολόγων.

        Ο Πρωθυπουργός δεν τόλμησε να αποδώσει ευθύνες γιατί προφανώς οι ίδιοι οι υπουργοί του εκβιάζουν ότι, μαζί με αυτούς θα καούν και άλλοι, γιατι θα ανοίξουν το στόμα τους.

Έτσι η κυβέρνηση έχει ενορχηστρώσει μια επικοινωνιακή τακτική αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης, κατηγορώντας το ΠΑΣΟΚ ότι έκανε τα ίδια.

       Όμως η αλήθεια είναι άλλη. Επί κυβερνήσεως του ΠΑΣΟΚ κανένα ταμείο δεν είχε αγοράσει αυτά τα ομόλογα. Οι επενδύσεις γίνονταν σε σταθερά εγγυημένης απόδοσης ομόλογα του Ελληνικού δημοσίου. Πολιτική που οδήγησε από τα 3δις ευρώ, που ήταν τα αποθεματικά των ταμείων το 1993, να φθάσει στα 26 δις ευρώ το 2004, κερδοφορία που συνεχίστηκε και το 2005 και το 2006.  

        Στο ΠΑΣΟΚ, επίσης, έχει υπάρξει μεγάλη αυτοκριτική αυτά τα τρία χρόνια και παραδεχτήκαμε ότι κάποια στελέχη μας δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων, εμφάνισαν φαινόμενα αλαζονίας, ίσως σε κάποιες ακραίες περιπτώσεις και διαφθοράς.

Όμως είναι άλλο πράγμα να έχεις κάποια τέτοια κρούσματα που πάντα συμβαίνουν σε κόμματα εξουσίας και άλλο ως κυβέρνηση να σχεδιάζεις κεντρικά, που θα λεηλατήσεις τα ταμεία των ασφαλισμένων.

         Γι’αυτό άλλωστε ο Πρόεδρος μας, ο Γιώργος Παπανδρέου από τον Νοέμβριο του 2005 είχε διατυπώσει 30 προτάσεις για την διαφάνεια, που δεν αποδέχθηκε όμως η κυβέρνηση της Ν.Δ.

Εάν είχαν γίνει αποδεκτές, το συγκεκριμένο σκάνδαλο θα είχε αποφευχθεί.

          Ποιός μπορεί λοιπόν τώρα να υποστηρίζει ότι έπειτα από όλα αυτά η σημερινή κυβέρνηση έχει την ελάχιστη αξιοπιστία να ανοίξει συζήτηση για το ασφαλιστικό ζήτημα; Ποιός θα την ακούσει και ποιός θα την πιστέψει;

          Χωρίς ντροπή ο υπουργός Απασχόλησης, αλήθεια ποιός τον θυμάται πλέον έτσι, υποστήριξε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι οι ασφαλισμένοι θα πρέπει να είναι και ευχαριστημένοι από την συντονισμένη ληστεία των αποθεματικώντων Ασφαλιστικών Ταμίων. Δυστυχώς για τον υπουργό των κουμπάρων οι πολίτες έχουν αντιληφθεί την έκταση, την σοβαρότητα και το βάθος του μεγάλου κόλπου των Ταμείων.

          Θυμούνται ευτυχώς ότι ο ίδιος κάλυπτε επί μέρες τον κ. Αγάπιο Σημαιοφορίδη και τους άλλους εμπλεκόμενους, που ο ίδιος είχε τοποθετήσει. Έκανε ότι περνούσε από το χέρι για να συσκοτίσει το σκάνδαλο του ΤΕΑΔΥ, διορίζοντας ελεγχόμενη από τον ίδιο επιτροπή με το γνωστό πόρισμα. Δεν παρουσιάζεται στην Επιτροπή της Βουλής, όπου έχει κληθεί για να δώσει εξηγήσεις.

           Η κυβέρνηση, λοιπόν, της Ν.Δ που ήρθε στην εξουσία με σημαία της την διαφάνεια και την πάταξη της διαφθοράς, έχει χάσει το ηθικό της έρεισμα και από το σεμνά και ταπεινά πέρασε στο.....δικά μας όλα τα λεφτά.

           Οι δημοσκοπήσεις καταδεικνύουν ότι συντριπτικά οι πολίτες λένε ότι υπάρχουν πολιτικές ευθύνες σε υπουργούς, που πρέπει να απομακρυνθούν από την κυβέρνηση. Αυτό κάνει ότι δεν το καταλαβαίνει ο Πρωθυπουργός, υπογραμμίζοντας με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο την συνενοχή και συνυπευθυνότητα του.