Με τη νίκη του στο Παρίσι το 2001, έπειτα από έναν αιώνα κυριαρχίας της Δεξιάς, ο Μπερτράν Ντελανοέ έσωσε την τιμή των Γάλλων Σοσιαλιστών. Με την άνετη επανεκλογή του την Κυριακή, βάζει πλώρη να τους σώσει από την... κατάρα της αντιπολίτευσης.

Μπορεί η ενωμένη Αριστερά (Σοσιαλιστές και σύμμαχοι) να μην κατάφεραν στον δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών να αφαιρέσουν από τη Δεξιά τη δημαρχία των οκτώ διαμερισμάτων του Παρισιού που είχε και διατηρεί υπό τον έλεγχό της, συνολικά όμως εξασφάλισε στη γαλλική πρωτεύουσα την απόλυτη πλειοψηφία πετυχαίνοντας το καλύτερο ποσοστό όλων των εποχών: 57,7%. Όπως όλα δείχνουν, η Αριστερά αυξάνει τους δημοτικούς συμβούλους της από 92 σε 97, αφήνοντας τη Δεξιά με 63. «Το Παρίσι εξέφρασε την εμπιστοσύνη του στο μέλλον», δήλωσε περιχαρής ο επανεκλεγείς δήμαρχος Μπερτράν Ντελανοέ.
Τη βραδιά των εκλογών, ο Ντελανοέ είχε όλη την προσοχή του στραμμένη στην αγαπημένη του πόλη, δεν είπε λέξη για το κόμμα ούτε για τη μάχη για την ηγεσία που μαίνεται καιρό- η υποδειγματική εικόνα ενότητας των τελευταίων εβδομάδων δεν ήταν για τους αναλυτές παρά ένα... χαρούμενο διάλειμμα, ένεκα δημοτικών εκλογών. Οι δημοσκόποι όμως έσπευσαν να παίξουν τον ρόλο του προβοκάτορα: σύμφωνα με σφυγμομέτρηση που δημοσιεύτηκε ανήμερα του δεύτερου γύρου, καλούμενοι να πουν ποιος ή ποια προτιμούν να διαδεχθεί τον Φρανσουά Ολάντ τον ερχόμενο Νοέμβριο, οπότε και θα πραγματοποιηθεί κατά πάσα πιθανότητα το συνέδριο των Σοσιαλιστών, στη θέση του γενικού γραμματέα, οι ψηφοφόροι του κόμματος υποδεικνύουν σε ποσοστό 32% την Σεγκολέν Ρουαγιάλ, σε ποσοστό 30% τον Μπερτράν Ντελανοέ και σε ποσοστό 14% τη Μαρτίν Ομπρί.
Στην πραγματικότητα, ούτε η Σεγκολέν ούτε ο Ντελανοέ έχουν δηλώσει επισήμως πως διεκδικούν την κεφαλή του κόμματος. Και οι δύο ωστόσο έχουν καταστήσει σαφές πως τη θέλουν. Τώρα που η σελίδα των δημοτικών εκλογών γύρισε, και μάλιστα με ένα πολύ θετικό αποτέλεσμα για τους Σοσιαλιστές, μπορούν να αρχίσουν οι προετοιμασίες για τη μεγάλη μονομαχία- διότι αυτό προβλέπουν οι αναλυτές, μια μονομαχία Σεγκολέν- Ντελανοέ. Ο τελευταίος επέδειξε ήδη στο Παρίσι ταλέντο στρατηγικής: αρνούμενος κάθε προεκλογική συμμαχία με το κεντρώο Δημοκρατικό Κίνημα του Φρανσουά Μπαϊρού (την ώρα που η Σεγκολέν τάσσεται υπέρ μιας τέτοιας συμμαχίας σε εθνικό επίπεδο) και αφήνοντας τους συμμάχους του Πράσινους να κατεβούν αυτόνομα στον πρώτο γύρο, κατάφερε να αποδυναμώσει και τους μεν και τους δε. Το μείζον ερώτημα για τον δήμαρχο είναι εάν μπορεί να διεκδικήσει την κεφαλή του κόμματος όντας παράλληλα δήμαρχος. «Είναι λεπτό ζήτημα», απαντά ο πολιτικός αναλυτής Ζεράρ Γκρινμπέρ. «Ο Ντελανοέ διατρέχει τον κίνδυνο να δώσει στους Παριζιάνους την εντύπωση ότι τους υποβιβάζει σε δεύτερη μοίρα». Και μακροπρόθεσμα, κάτι τέτοιο μάλλον δεν θα του έβγαινε σε καλό.

 Μπερτράν Ντελανοέ