Οι αντιφασιστικοί...

... μονόλογοι της ηθοποιού Φράνκα Ράμε ήταν η αιτία για την απαγωγή, τον βασανισμό και τον βιασμό της το 1973 από φασιστική οργάνωση που δρούσε κατ΄ εντολήν της Καραμπινιερίας του Μιλάνου. Η σύζυγος του νομπελίστα συγγραφέα Ντάριο Φο αποδέχτηκε πριν από περίπου δύο χρόνια πρόταση του αδιάφθορου πρώην εισαγγελέα Ντι Πιέτρο να πολιτευθεί με το κεντροαριστερό κόμμα του, Ιταλία των Αξιών. Και εξελέγη γερουσιαστής. Άντεξε μόλις 19 μήνες. Ογδόντα χρόνων σήμερα, ανακοίνωσε τις προάλλες την παραίτησή της με αυτή την επιστολή.

Οι ασυγκίνητοι...

... «Μπορώ να πω κι εγώ μαζί με τον Σιάσια: “Δεν έχω, το ξέρω, το χάρισμα της σκοπιμότητας και της σύνεσης, μα έτσι είμαι φτιαγμένη”. Μπήκα για ένα διάστημα στην επίσημη πολιτική, αλλά είχα περάσει μια ολόκληρη ζωή στους πολιτιστικούς, κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες. Ύστερα από 19 μήνες μπορώ να ισχυριστώ με πικρία πως οι θεσμοί είναι αδιαπέραστοι και ασυγκίνητοι σε κάθε εξωτερική παρέμβαση. Έρχονται φορές που σκέφτομαι πως μια αρρώστια που μοιάζει με παράνοια σέρνεται σε τούτο το περιβάλλον που είναι μπουκωμένο και ποτισμένο από εξουσία, προστριβές και δολοπλοκίες με στόχο την κυριαρχία. Η ατζέντα των πολιτικών αρχηγών υπαγορεύεται από την ακόρεστη δίψα τους να προβάλουν τον εαυτό τους, κυριαρχείται από παθιασμένες έχθρες και λυσσαλέους καβγάδες, τόσο στο Κοινοβούλιο όσο και στα μέσα ενημέρωσης. Το θέαμα δεν είναι καθόλου τιμητικό».

Το «ψυγείο»...

... «Με ένα ψυγείο των συναισθημάτων μοιάζει η πολιτική. Ανάμεσα στην κυβέρνηση και τον λαό η απόσταση είναι συγκλονιστική. Χίλιοι τριάντα νεκροί στους χώρους εργασίας μέσα σε έναν μόλις χρόνο. Και παραγραφή μέσα σε τρία χρόνια. Θα υποψιαζόταν κανείς πως ο πραγματικός σκοπός δεν είναι παρά να διασωθούν όπως όπως από τη φυλακή σημαντικές προσωπικότητες, βιομήχανοι, τραπεζίτες και κυρίως πολιτικοί της Δεξιάς και της Αριστεράς. Γιατί οι κοινοβουλευτικοί που έχουν καταδικαστεί από τα δικαστήρια παραμένουν ακόμη στα οφίτσιά τους; Μήπως η συνεχής απειλή πως θα πέσει η κυβέρνηση δεν είναι παρά ένας εκβιασμός για να διατηρούν τα προνόμια και τα αξιώματά τους; Η αθλιότητα μεγαλώνει από μέρα σε μέρα, από εκλογές σε εκλογές. Σε αυτές τις συνθήκες αισθάνομαι πως δεν μπορώ να παραμείνω άλλο. Δεν θέλω να εγκαταλείψω την πολιτική, αλλά θέλω να ξαναγίνω όπως ήμουν πρώτα: να μπορώ να λέω αυτό που νιώθω χωρίς να υποκύπτω σε αλχημείες που δεν τις καταλαβαίνω. Ευχαριστώ τον Ντι Πιέτρο και την Ιταλία των Αξιών. Φράνκα Ράμε».

Τον μονόλογο...

... αυτό η Φράνκα Ράμε σίγουρα δεν είχε φανταστεί πως θα αναγκαζόταν κάποτε να τον απαγγείλει ενάντια σε ένα δημοκρατικό καθεστώς. Μα ακόμη κι από ένα φασιστικό, αυτό το καθεστώς μπορεί να γίνει χειρότερο όταν είναι διεφθαρμένο. «Ο πιο επικίνδυνος εχθρός δεν είναι εκείνος που σου τα παίρνει όλα», έλεγε ο Ιταλός δημοσιογράφος Ρομπέρτο Σαβιάνο, «αλλά αυτός που σε συνηθίζει σιγά σιγά να μην έχεις τίποτα».

 Ρ.Βρανάς